Година је дана како нам оде
Зоране
Кад оде неко драг боли све што иде послије. Боли празнина која неће бити никад попуњена . Боле ријечи које нијесмо рекли, а требало је. Боле сузе. Боле успомене. Боле ћутања. Били то сто свуда фалис и сто це увјек бити тај који недостајес.
Тетка Деса и стриц Душко са породицом
