Драги тата,
Драшко
Како да напишем да те нема, кад ми срце и даље куца као да си ту? Данас је свијет стао. Данас сам остала без свог ослонца, без свог хероја, без човјека који ме је волио најтише, а најјаче на свијету. Надала сам се да имамо још времена... Још бар један разговор, још једну шетњу, још једно "Маро". Знам да би волио да будем јака. Али данас ћу себи дозволити да будем само твоја ћерка која плаче за оцем. И док тугу носим у срцу, твоју љубав осјећам у свему што смо и што ћемо бити.
Твоји заувијек: Марина, Далибор, Каћа и Маја

