Вољена наша

Dajo

Дајо

Прошло је четрдесет дана откако си прерано отишла, а бол због твог одласка не јењава. Кратка болест те је одвојила од нас, али није могла угасити доброту, осмијех и љубав коју си оставила иза себе. И даље боли помисао да те више не можемо загрлити, чути твој глас и стварати успомене. Али вјерујемо да смрт није крај, већ само растанак до поновног сусрета. Чувај нас са неба, анђеле наш, а ми ћемо те чувати од заборава и носити у срцу док год живимо. Воле те и чекају дан када ћемо се поново срести и пасти ти у загрљај твоје другарице.


Миланка и Јована