Драги стрико
БОРО МИЈОВИЋ
Данас је година дана откако си нас напустио, драги стрико. Вријеме не брише тугу, нити умањује празнину коју си оставио. Тешко је прихватити да више ниси са нама, јер вријеме није умањило ни тугу ни празнину коју си оставио. Недостаје нам твој осмијех, твоја доброта и сваки тренутак који смо провели с тобом. Бол због твог одласка и даље је иста, а још је тежа помисао да сада почиваш поред свога сина, вјерујем да си сада поново загрлио мог брата који нас је прерано напустио. Нека вас Господ обојицу прими у свој мир, а нама остави вјеру да ћемо се једног дана поново срести. До тада живјећете у свакој нашој успомени, свакој молитви и сваком дану у којем вас се с љубављу сјећамо. Вјечан вам помен.
Твоја братанична ВАЊА са породицом
